Nederlands vertaling van de video van Andre Rabe; onderaan de pagina:

Vandaag wil ik met je praten over het begrip Genade en het inzicht in Jezus Christus, misschien in een heel ander verband dat waar we traditioneel aan gewend zijn.
Veel van ons begrijpen van Genade is een vergelijken geweest met wat het juist niet is. Bijvoorbeeld de vergelijking met de wet. We weten dat het systeem van de wet een systeem was waarbij jij verdiende wat rechtmatig van jou was en we vergeleken dat met Genade, wat onverdiende gunst is – het geeft je wat je niet verdient.
En je weet dat die vergelijking zeer verdedigbaar is en ’t helpt ons om veel dingen te begrijpen…maar je weet ook dat God genadig was voordat de zonde bestond. God was genadig voor de wet werd gegeven.
Hoe begrijpen we Zijn genade in die context, waar het niet te vergelijken is. Zelfs ons begrip van Jezus is vaak zo beperkt geworden door Hem alleen te zien in de context van de wanhopige behoefte van de mens voor redding.
Maar Johannes realiseert zich als hij begint met Johannes hoofdstuk 1 – dan ziet hij plotseling dat deze Jezus, het vleesgeworden Woord, een kader heeft veel verder dan alleen de nood van de mens. Hij kijkt ver terug naar het begin waar het Woord oog in oog was met God. In het begin, voor de schepping, was er geen kwaad. Er was geen zonde, er was geen zondeval.Hoe zien we Genade, Jezus, het karakter van God daar?
Ik vind Joh. 17:24 zo mooi (ik zoek dat snel voor je op) Jezus bidt en zeg: ‘’Vader ik wil zo graag dat zij die U Mij gegeven hebt, bij Mij zijn waar Ik ben. Dat zij mijn heerlijkheid die U Mij gegeven hebt zullen zien, en de liefde  waarmee U Mij hebt liefgehad van  voor de grondlegging der wereld”.
Jezus spreekt van een heerlijkheid en liefde  waarvan Hij wil dat wij het aanschouwen, Hij wil dat wij het zien. En dit is een Heerlijkheid en een liefde die geen verband houdt met de val van de mens, die geen betrekking heeft op zonde en kwaad…maar een heerlijkheid en een liefde die er was voor de grondlegging der wereld.
Je ziet dat Hij ons een heerlijkheid wil laten zien die met niets te vergelijken is.
Hij wil dat we een God ontdekken die zonder concurrentie is.
Een intimiteit zonder enige onderbreking.
Onafgebroken gemeenschap.
Een plaats waar we ontdekken dat onze onschuld voor Hem  zoveel meer is dan alleen de afwezigheid van zonde.
Onze onschuld is de trilling van vrij en werkelijk jezelf zijn zonder enige gedachte van een alternatief bestaan.
’t Is een plaats die met niets te vergelijken valt. Laat me je vlug meenemen naar Hebr. 10:17 in deze zeer aanbevelingswaardige vertaling door Francois du Toit.
Hier in Hebr. 10:17 schrijft hij: ‘Dit is definitief. ‘k Heb het verslag van je zonden en verkeerde dingen verwijderd. Ik herinner ze me niet langer. Niets in Gods referentie tav. de mens herinnert Hem aan zonde. Er werd om zo’n grondige wijze afgerekend met zonde dat er geen verder offer mee nodig is. Niets van wat wij persoonlijk zouden kunnen opofferen zou enig ander voordeel kunnen toevoegen aan onze onschuld’. Ik wil dat eerste stuk nog een keer lezen: Ik heb het verslag van je zonden en verkeerde dingen verwijderd. Ik herinner ze me niet langer’.

God heeft zo volmaakt en succesvol afgehandeld met iedere zonde, iedere belemmering die tussen de mensen en Hemzelf in stond, dat Hij het uitgeveegd heeft uit Zijn eigen bewustzijn en uit Zijn eigen gedachten en herinnering.
En weet je, als iets niet bestaat in Gods gedachten, dan bestaat het helemaal niet. En dat is de basis waarvandaan we nu tot God kunnen naderen met een schoon geweten, zonder enig bewustzijn van zonde of belemmering. Want Hij heeft er geen herinneringen van.
Dat maakt dat ik denk dat wanneer we ons mengen in gesprekken die zich verdiepen in zonde, dat we ons verdiepen in het veleden, dat we ons verdiepen in wat er fout ging, en dat betekent dat God niet betrokken kan zijn in zo’n gesprek, omdat God geen herinnering heeft van deze misdaden en zonden.
2 Cor. 5:17 ‘Het oude is voorbijgegaan, KIJK het nieuwe is gekomen’.
‘k Ben zo blij dat Hij niet zegt: Kijk naar de oude dingen die voorbij gegaan zijn…Nee, nee die zijn voorbij en wat nu onze aandacht vangt is het nieuwe!
Het woord ‘nieuw’ is een prachtig woord. ‘k Heb mensen horen zeggen dat het iets totaal nieuws betekent, iets wat nooit eerder bestond. Maar dat is onzin, als je ziet hoe dat woord ‘nieuw’ gebruikt wordt in het Nieuwe Testament, en ook in andere verbanden, ’t gaat over ‘vernieuwd’ worden, ‘verfrist’ worden. ’t Gaat over hoe God Zijn oorspronkelijke schepping neemt, en de greep van zonde wegdoet, en het effect van de tijd erop, en het opnieuw presenteert in haar oorspronkelijke glorie. Dat woord ‘nieuw’ gaat over….weet je in sommige contexten wordt het gebruikt als iets dat vers is, onbedorven, iets waar de tijd nog geen enkele invloed op heeft gehad. . En dat is wat God doet in de nieuwe schepping. Hij grijpt terug in die tijdloze eeuwige sfeer en Hij neemt Zijn oorspronkelijke idee van de mens, van de schepping, en Hij brengt het opnieuw tevoorschijn….
En we lezen in Col. 1:15 van Jezus Christus, de eerstgeborene van de nieuwe schepping.
Terug naar Hebr. 10:17..Hij heeft het verslag van onze zonden verwijderd, het bestaat niet in Zijn gedachten. Maar weet je wat wel bestaat in Gods gedachten?  Ps. 8: David is overweldigd met deze gedachte: ..Hij zegt “Wat is de mens dat U aan hem denkt”?
MINDFUL….(eng. woord mind = gedachten, + full = vol)
Jij bestaat in Gods gedachten en dat is het meest wezenlijke bestaan dat je kunt hebben, het meest echte bestaan. En weet je, jouw bestaan in Gods gedachten is niet alleen in de context van tijd en ruimte en jouw tijd hier op aarde. 2 Tim. 1:9 spreekt over de genade die aan jou was gegeven in Christus Jezus, vóór de tijd begon.
GOD KENDE JOU VOOR DE TIJD BEGON. En wat Hij van jou wist in die tijdloze sfeer is nog steeds Zijn enige referentie naar wie jij bent.
Zijn ontwerp, Zijn voorstelling van wie jij bent is jou werkelijke, echt zelf. En je bestaat nog steeds in Zijn gedachten. En het Evangelie komt met deze enorme mogelijkheid om jezelf in Hem te ontdekken, om jezelf te ontdekken in Gods gedachten.
1 Joh. 5:20 vat het hele doel van Christus in het kort samen…
Er staat: “We weten ook dat de Zoon van God gekomen is en ons inzicht heeft gegeven om de Waarachtige te kennen. En wij zijn in de Waarachtige, omdat we in zijn Zoon Jezus Christus zijn. Hij is de ware God, hij is het eeuwige leven”.
Je ziet dat het ontdekken van God niet apart gezien kan worden van het ontdekken van jezelf in Hem. Wat Hij denkt over jou definieert jou. Niet wat jij denkt over Hem.
Dus…ja, k wilde je graag bemoedigen om  een nieuwe context in inzicht in deze boodschap van genade te ontdekken en te zien, een nieuw inzicht in Christus die met niets te vergelijken is. Hoewel de vergelijkingen goed zijn, en het goed is om te ontdekken dat God van ons houdt ondanks alle dingen die we gedaan hebben en verkeerd ging….
Is er een dieper begrip, inzicht dat Hij niet ‘ondanks’ - van ons houdt, maar ‘dankzij’ hoe Hij ons heeft ontworpen, en ons maakte.
Rom. 5 spreekt over iets wat gebeurde in Christus dat niet te vergelijken is met iets anders. ’t Is een onbetwistbaar feit dat Adam de hele mensheid meenam in zijn val, maar in Christus gebeurde er iets anders wat niet in verhouding is in vergelijking met wat gebeurde door Adams ongehoorzaamheid. Hij herstelde ons opnieuw naar Gods oorspronkelijke idee van hoe Hij wilde dat wij zouden zijn.
Dank je, tot ziens.
Andre Rabe