Ons leven kan lijken op dat van een rups
een circel van observeren, consumeren en camoufleren.
Denkend dat je bent
wie je bent.
Doen, meer doen
goed proberen te doen;
als je maar bezig bent.
Tot een moment dat je niet meer verder kan,
totaal gevangen in jezelf
en alles wat in je is.
Wie ben je dan?
Wat mis je?
Stilstaand bij dat,
door banden omgeven,
onder ogen zien wat heel diep verborgen zat,
ontstaat dan heel langzaam
weer een 'nieuw' begin.
Herinneringen doen dan niet meer zo'n pijn
de toekomst ligt 'open'.
Je mag er zijn,
je hoeft niet meer weg te kruipen.
Je bent vrij!
als een vlinder
Jij bent jij!