Gisteren 22 Oktober was het dan zo ver en mocht ik gaan ?miMakkeren? op de Belevenis.
De Belevenis is een soort van ?pretpark? maar dan voor mensen met ernstige verstandelijke en lichamelijk beperkingen of dementerende ouderen.
De Belevenis was/is nu opgebouwd in Rotterdam en dus voor mij dichtbij. ?k Was er zelf nog niet eerder geweest en wist niet goed wat ik me ervan moest voorstellen, maar het gaat werkelijk al je fantasie te boven: Eén groot prachtig mooi gekleurd sprookje!
Helemaal aangepast voor (grote) rolstoelen en zelfs bedden.
Als je binnenkomt in de ?tent? (hoe kun je zoiets nog een tent noemen?) dan loop je eigenlijk direct door naar het binnenste van de tent, waar een grote witte boom staat?daaromheen zie je allemaal ingangen naar verschillende ?belevenissen?: een Jungle, een Noordpool, een Wolkenlandschap, een Oosterse kamer enz. enz. Allemaal even mooi gemaakt tot in de details, met bewegende dingen erin, prachtige verlicht, ook de verlichting bewoog en met prachtige muziek op de achtergrond.
Eén van de kamers was rood met oranje en heel knus, op de achtergrond hoor je een hart kloppen..zo bijzonder. Ook was er een prachtige roze kamer met een heerlijk bed, waar bezoekers een shantala massage konden krijgen!
Als je helemaal doorloopt naar het einde, dan kom je in een restaurant waar je van alles en nog wat zomaar mag pakken en opeten/drinken: zit bij de prijs in begrepen.
Wij kwamen al vroeg aan en schreven ons bij de deur in (voor de brandweer: veiligheid boven alles, ze moeten precies weten hoeveel mensen er binnen zijn) en werden allerhartelijkst ontvangen door de mensen van de Belevenis. We mochten overal gaan kijken, foto?s nemen en natuurlijk ook een kopje koffie met wat lekkers.
Er werd ons een plekje aan gewezen waar we konden omkleden, en de plek, het ?theater? waar we ons werk zouden mogen doen.
Om half 2 een groep en om half 3 een groep.
Maar eerst gingen we lekker lunchen: Een heerlijk broodje met gebakken beenham: warm!! Ook was er soep en andere broodjes. Echt zo goed verzorgd. Er staat ook een magnetron en staafmixers om eten te pureren voor sommige bezoekers, aangepast bestek en wat je ook maar kunt bedenken: het is er!
De hele belevenis wordt verzorgd en in stand gehouden door heel veel vrijwilligers: kunstenaars, maar ook vrienden en bekenden, wel een stuk of 600 die allemaal mee hebben gewerkt om het zo ontzettend MOOI te maken.
En natuurlijk, zoiets zou niet kunnen draaien als er geen sponsors waren.
Om half 2 mochten Wiesje en Fleurtje eindelijk aan de gang. We hebben geprobeerd om foto?s te laten maken, maar het was binnen echt te donker, en omdat flits nogal stoort, zijn er helaas geen foto?s van ons werk; misschien beter ook, omdat je niet van alle bezoekers zomaar foto?s mag maken. Daar zijn regels voor.
Ons eerste groepje was een groepje van 2 !
Heel relaxed dus. We hadden veel tijd en het is altijd weer heel mooi om te ontdekken waar de ?ingang? bij iemand is. Je bent dichterbij gekomen, en dan ontdekken wat hem/haar ?prikkelt?. Soms is dat muziek: een muziekdoosje bijvoorbeeld, maar soms ook gewoon zachtjes praten of zingen, of aanraken, of er alleen maar bij zitten?ik vind het nog steeds een geweldig iets om te doen: Gisteren waren het behoorlijk ernstig meervoudig gehandicapte mensen, en als je dan toch dat ?contact? ervaart, of zelfs zichtbaar voor anderen, dan is dat zo?n beloning!
Het 2
e groepje was véél groter, waarschijnlijk iets niet helemaal goed gegaan met de planning, maar oké, we gingen ervoor.
Bij sommige mensen kwamen we ?makkelijk? binnen, bij anderen moesten we echt heel geduldig eerst ?terrein winnen??.maar over ?t algemeen ging het goed.
Eén man staat op m?n netvlies?.een man op een bed, zijn hoofd was ?gewoon?..zijn borst ook nog, maar zijn handen lagen vreemd naast zijn hoofd, k weet niet of hij die kon bewegen, en ook alles wat onder zijn borst kwam was niet meegegroeid, en erg klein?.een ernstig lichamelijk en verstandelijk gehandicapte man?.
?k Ben heel voorzichtig naar hem toegegaan: stukje voor stukje dichterbij: elke keer goed lettend op zijn lichaamstaal, (moeilijk!!) en de uitdrukking op zijn gezicht?Op een gegeven moment was ik heel dichtbij?we keken elkaar aan, en je vergeet dan totaal dat iemand zo gehandicapt is: er ligt daar gewoon een mens voor je, een prachtig mens: een persoonlijkheid!! Hij praat niet, beweegt bijna niet, maar hij is zo mooi! Zo geliefd! Ik voelde zoveel liefde voor die man die daar lag?.alsof we iets in elkaar herkenden, ?k kan het niet omschrijven?maar ?t heeft heel veel indruk op me gemaakt en k denk dat ik hem niet snel zal vergeten, misschien wel nooit meer. Hij was/is voor mij een voorbeeld van hoe ?gelijk? iedereen is, hoe waardevol iedereen is: gezond of ziek, beperkt of hoog bestudeerd: iedereen is zo GELIEFD door God! Allemaal gelijk, en ?k kan het niet bewijzen of zo, maar k denk dat God een speciaal plekje voor deze mensen heeft?.of misschien ziet Hij ze wel zoals ik deze man zag: zonder beperkingen, gewoon een mooie persoon, met een persoonlijkheid, een eigen karakter, heel waardevol, toch ook een deel van God op zijn eigen unieke manier weerspiegelend.
Wat voel ik me bevoorrecht dat ik dit ?werk? mag doen, dat ik LIEFDE die God in mij legt, die ikzelf ontvang en ervaar, op wat voor manier dan ook, mag doorgeven; doorgeven aan mensen die in eerste instantie niet zo ?aantrekkelijk? zijn voor de overgrote meerderheid van de maatschappij, maar die net zoveel waard zijn als ik en als jij die dit leest.
Toen we klaar waren, waren we MOE!
Ik had dat niet zo verwacht, maar het is echt heel vermoeiend werk, volgens mij kun je eigenlijk niet eens langer dan 2 uur of zo dit werk achter elkaar doen?..maar zo GAAF!!!
We kregen leuke reacties van de begeleiding, en we zien allebei uit naar de volgende keer!
Voor info over de Belevenis:
www.debelevenis.nl
>liefde