Minder doen voor God!
Dat klinkt niet erg vroom. Toch geloof ik dat wij, en God Zelf, er blijer van zullen worden.
Laten we eerst eens gaan kijken wat God eigenlijk wil dat we doen.
Vraagt God ons eigenlijk wel om wat voor Hem te 'doen'? Heeft Hij het nodig dat wij iets voor Hem zouden doen?
De Bijbel zegt "Hij laat Zich ook niet door mensenhanden dienen, alsof Hij nog iets nodig had, daar Hij zelf aan allen leven en adem en alles geeft"Hand. 17:25. God heeft niets nodig. In Psalm 50 zegt Hij: 'als Ik honger had, zou Ik het je niet zeggen'.
Onze roeping als gelovigen is niet zozeer iets te 'doen' voor God, maar is meer een 'roep' naar God Zelf.
De essentie van het Christelijke leven is niet iets 'doen' voor Hem. Waar het omgaat is Hem te kennen! Jezus zei in Zijn gebed tot Zijn Vader: "Dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen en Hem die U gezonden heeft". (Joh. 17:3)
Christen zijn is Hem KENNEN!
We zijn geroepen tot Zijn Bruid, niet als Zijn dienstmeid.
Is 'God dienen' dan onbelangrijk, verkeerd, of overbodig? Nee, natuurlijk niet!
Maar ons 'dienen' moet een gevolg, een 'overloop' zijn van het 'kennen' van Jezus, de intieme relatie die we hebben met Hem. Iets doen voor God is het natuurlijke gevolg, beter gezegd: het bovennatuurlijke gevolg, van onze liefdesrelatie met Hem. Omdat we Zijn liefde ervaren in ons leven is het logische gevolg daarvan dat we wat voor Hem gaan 'doen'!
De eerste discipelen evangeliseerden niet voor God. Ze zeiden, "Wij kunnen niet nalaten te spreken van wat wij gezien en gehoord hebben". (Hand. 4:20)
Iets doen voor God, is voor degene die verliefd is op Jezus, als wat zaaien is voor een boer, of wat zeilen is voor een zeiler.
De activiteit vloeit voort uit onze identiteit.
We hoeven geen dingen voor God te doen; wat mij mogen, is rusten in Hem, en Hem toestaan het Zelf te uit te werken, door ons heen!
"Trouw is Hij die u geroepen heeft, Hij zal het ook doen". (1 Tess. 5:24) zegt de Bijbel.
Dode religie en traditie wil dat we steeds meer doen. (meer bidden, meer vasten, meer evangeliseren, we dragen onze verantwoording in taken in de kerk: doen, doen, doen).
Genade leert ons te rusten in wat Hij deed, en van Zijn liefde te genieten; Hem helemaal te vertrouwen, zodat Hij Zijn leven door ons heen kan leven. We zijn het 'vat' waarin Hij woont.
Laten we ons dus richten op Hem, laten we ons bewust zijn van Zijn liefde voor ons persoonlijk, en vanuit daar gaan leven.
Laten wijzelf minder doen voor God en ons verbazen hoe Hij dan meer door ons heen doet!