TROTS tegenover SCHULD?

Wij denken vaak dat  de grootste vorm van zelfrechtvaardiging ligt in trots!

Trots zegt: 'ik heb genoeg gedaan voor God om me te zegenen, ik heb me zo goed gedragen, me zo goed aan de wet gehouden dat God me wel voorspoedig moèt maken'.

Dat is trots: kijken naar wat je zèlf hebt gedaan. Deze vorm van 'zelfrechtvaardiging is ons vrij bekend.

Een minder bekende, een listigere vorm van zelfrechtvaardiging vind je in schuld, je schuldig voelen tegenover God.

Want schuld is eigenlijk niets anders zeggen dan: 'Jezus, U heeft niet genoeg gedaan om mij te kwalificeren voor de zegeningen'. Deze vorm is listiger, want ook hier kun je je alleen schuldig voelen als je gericht bent op je eigen doen en laten. Als onze ogen gericht zijn op het kruis en op wat Jezus deed, dan zullen we zien dat Zijn offer volmaakt en genoeg was. God heeft alle zonden bestraft, alle zonden kwamen op Jezus. De zonden vanuit je verleden, van nu en van de toekomst. Je schuldig voelen, je bewust zijn van zonde,  is als je het op deze manier bekijkt, een belediging voor het lijden van Jezus.