‘t Is net alsof ik eindelijk in het diepe water durfde te springen….ik kan hier niet ‘op m’n eigen benen’ staan…maar k heb altijd gedacht dat ik moest zwemmen in dit diepe water! Maar k ontdek ook dat het diepe water niet zo donker en koud is als ik had gedacht dat t zou zijn… Integendeel eigenlijk: ’t Is warm en ik kom erachter dat het ‘drijven’ makkelijker is dan ik ooit gedacht had dat ’t zou zijn. ’t Is als drijven in een zwembad of in heel diep water: NIET zwemmen, maar in het water liggen zonder zelf te bewegen, in totale overgave BOVENOP de golven! Op ’t moment dat ik mijn hoofd optil: me zorgen makend…wordt het drijven moeilijker…dan gaan m’n armen en benen bijna automatisch als een soort van reflex, bewegen om niet koppie onder te gaan. Dus ik leg heel snel m’n hoofd weer neer: RUSTEND in wat Hij gelooft wat WAARHEID is over mij! Hem volledig vertrouwend!-
